Ορισμός
Η εργατική αυτοδιαχείριση στην Τουρκία αναφέρεται σε εμπειρίες κατά τις οποίες οι εργαζόμενοι ασκούν άμεσο έλεγχο πάνω στα μέσα παραγωγής και στη διοίκηση των επιχειρήσεων και οργανώνουν συλλογικά τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων.
Πεδίο
Τέτοιες εμπειρίες εμφανίζονται συνήθως μετά από περιόδους κρίσης, κλεισίματος επιχειρήσεων ή απολύσεων και διαμορφώνονται μέσα από τις προσπάθειες των εργαζομένων να αναλάβουν τις επιχειρήσεις και να συνεχίσουν την παραγωγή.
Διάκριση
Οι εμπειρίες εργατικής αυτοδιαχείρισης στην Τουρκία έχουν αναδυθεί σε ένα διαφορετικό ιστορικό και θεσμικό πλαίσιο σε σχέση με τα παραδείγματα της Λατινικής Αμερικής και έχουν παραμείνει κυρίως βραχύβιες και μεμονωμένες. Η κατάσταση αυτή συνδέεται στενά με τις παραδόσεις οργάνωσης, το νομικό πλαίσιο και τις πολιτικές συνθήκες.
Ιστορικό παράδειγμα
Στην Τουρκία έχουν παρατηρηθεί εμπειρίες εργατικής αυτοδιαχείρισης τόσο στη δεκαετία του 1970 (όπως στις περιπτώσεις Alpagut και Yeni Çeltek) όσο και μετά την Εξέγερση του Gezi το 2013 (όπως στην περίπτωση της Kazova). Ωστόσο, αυτές οι εμπειρίες δυσκολεύτηκαν να μετατραπούν σε διαρκείς και ευρέως διαδεδομένες πρακτικές αυτοδιαχείρισης.
Αξιολόγηση
Η εργατική αυτοδιαχείριση στην Τουρκία, αν και αποτελεί δυνητικά μια σημαντική μορφή αγώνα, παραμένει περιορισμένη υπό τις υπάρχουσες συνθήκες. Παρ’ όλα αυτά, οι εμπειρίες αυτές προσφέρουν σημαντικά στοιχεία για την κατανόηση εναλλακτικών μορφών παραγωγής και οργάνωσης.