Association Autogestion, Autogestion : L’Encyclopédie internationale, Παρίσι: Éditions Syllepse, 2015, 2368 σελ. ISBN: 978-2-84950-487-1.
Η Autogestion : L’Encyclopédie internationale, που εκπονήθηκε από την Association Autogestion, είναι μια εκτενής εγκυκλοπαίδεια που συγκεντρώνει σε διεθνή κλίμακα ιστορικές εμπειρίες, σύγχρονες πρακτικές και θεωρητικές συζητήσεις γύρω από την αυτοδιαχείριση. Το έργο προσεγγίζει την αυτοδιαχείριση όχι μόνο ως μοντέλο οργάνωσης και διοίκησης των επιχειρήσεων, αλλά μέσα από μια ευρύτερη προοπτική δημοκρατικού μετασχηματισμού, που αποσκοπεί στο να έχουν οι εργαζόμενοι και οι πολίτες άμεσο λόγο στις αποφάσεις που τους αφορούν, από την παραγωγή έως την κοινωνική ζωή.
Ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της εγκυκλοπαίδειας είναι ότι συγκεντρώνει εμπειρίες εργατικού ελέγχου και αυτοδιαχείρισης μέσα σε ένα ευρύ ιστορικό και γεωγραφικό πλαίσιο. Εξετάζονται πολύ διαφορετικές εμπειρίες, από την Παρισινή Κομμούνα, τον εργατικό έλεγχο και τις εργοστασιακές επιτροπές κατά τη Ρωσική Επανάσταση, την Ισπανική Επανάσταση, τη γιουγκοσλαβική αυτοδιαχείριση, τα εργατικά συμβούλια της Ουγγαρίας και την εμπειρία της Solidarność στην Πολωνία έως τις επιχειρήσεις που ανακτήθηκαν από τους εργαζομένους τους στην Αργεντινή, τον εργατικό έλεγχο και τους συνεταιρισμούς στη Βενεζουέλα και πιο πρόσφατες περιπτώσεις όπως οι Lip, Tower Colliery, Vio.Me, RiMaflow και New Era Windows. Μαζί με την Αλγερία, τη Βραζιλία, τη Χιλή, το Μεξικό, την Ουρουγουάη, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία, την Ιταλία, τη Βρετανία, την Ελλάδα και πολλές άλλες χώρες, στην εγκυκλοπαίδεια περιλαμβάνεται και η Τουρκία, όπου η εμπειρία της Kazova εξετάζεται στο πλαίσιο της παραγωγής από τους εργαζομένους χωρίς αφεντικά.
Το έργο δεν περιορίζεται στην τεκμηρίωση ιστορικών και σύγχρονων περιπτώσεων· προσφέρει επίσης ένα ευρύ θεωρητικό πεδίο για τη συζήτηση της σχέσης της αυτοδιαχείρισης με την ιδιοκτησία, τον εργατικό έλεγχο, τα εργατικά συμβούλια, τον συνεργατισμό, την εθνικοποίηση, την κοινωνικοποίηση, την άμεση δημοκρατία, την αγορά, τον σχεδιασμό και το κράτος. Μέσα από κείμενα στοχαστών που προέρχονται από διαφορετικές διανοητικές και πολιτικές παραδόσεις, μεταξύ των οποίων οι Marx, Engels, Proudhon, Trotsky, Ernest Mandel, Henri Lefebvre, Pierre Naville, Michel Raptis και Catherine Samary, αναδεικνύονται οι εντάσεις ανάμεσα στις διαφορετικές ιστορικές και θεωρητικές σημασίες της αυτοδιαχείρισης.
Στην εισαγωγή της εγκυκλοπαίδειας, η αυτοδιαχείριση δεν αντιμετωπίζεται ως ένα πολιτικό σχέδιο που ανήκει στο παρελθόν, αλλά ως μια σύγχρονη μορφή αγώνα και οργάνωσης που αναδύεται μέσα στην καπιταλιστική κοινωνία, διατηρώντας παράλληλα τη δυνατότητα υπέρβασης των υφιστάμενων κοινωνικών σχέσεων. Ταυτόχρονα, το έργο δεν παραβλέπει τους περιορισμούς που αντιμετωπίζουν οι συνεταιρισμοί και οι αυτοδιαχειριζόμενες πρωτοβουλίες μέσα στην καπιταλιστική αγορά. Προβλήματα όπως η γραφειοκρατικοποίηση, η κανονικοποίηση, η διάβρωση της αρχικής δημοκρατικής δυναμικής και οι πιέσεις της αγοράς αντιμετωπίζονται ως θεμελιώδεις αντιφάσεις των εμπειριών αυτοδιαχείρισης. Έτσι, η αυτοδιαχείριση δεν παρουσιάζεται ούτε ως μια απρόσκοπτη εναλλακτική που μπορεί να αναπτυχθεί αυθόρμητα μέσα στον καπιταλισμό ούτε ως ένα εγχείρημα εξαρχής καταδικασμένο σε αποτυχία υπό τις υπάρχουσες συνθήκες.
Το πεδίο της Autogestion : L’Encyclopédie internationale εκτείνεται επίσης πέρα από τα όρια του χώρου εργασίας. Τομείς όπως η εκπαίδευση και ο πολιτισμός, η οικολογία και η ενεργειακή μετάβαση, ο φεμινισμός, η πόλη, η πολεοδομία και η στέγαση εξετάζονται από την οπτική της αυτοδιαχείρισης. Αυτή η διεύρυνση δείχνει ότι η εγκυκλοπαίδεια αντιλαμβάνεται την αυτοδιαχείριση όχι απλώς ως τη διοίκηση των επιχειρήσεων από τους εργαζομένους τους, αλλά ως ζήτημα δημοκρατικής οργάνωσης της παραγωγής, των υπηρεσιών, των κοινών αγαθών και της κοινωνικής ζωής. Η ενότητα που είναι αφιερωμένη στις διεθνείς συναντήσεις της Economía de los Trabajadores εντάσσει επίσης σε αυτό το πλαίσιο τις διεθνείς σχέσεις και τις κοινές συζητήσεις που έχουν αναπτυχθεί μεταξύ εμπειριών εργατικής αυτοδιαχείρισης σε διαφορετικές χώρες.
Από αυτή την άποψη, η Autogestion : L’Encyclopédie internationale αποτελεί ένα εκτενές έργο αναφοράς που συγκεντρώνει σε μία πηγή την ιστορία και τη θεωρία του εργατικού ελέγχου και της αυτοδιαχείρισης μαζί με συγκεκριμένες εμπειρίες από διαφορετικά γεωγραφικά πλαίσια. Η αξία της εγκυκλοπαίδειας δεν έγκειται μόνο στον μεγάλο αριθμό παραδειγμάτων που συγκεντρώνει, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει την αυτοδιαχείριση ως ένα ανοιχτό και διαρκώς μεταβαλλόμενο πεδίο αγώνα, που εκτείνεται από τον εκδημοκρατισμό στο επίπεδο της επιχείρησης έως το ευρύτερο ζήτημα του κοινωνικού μετασχηματισμού.